Schlesierland. Świadectwo to książka podejmująca Śląsk jako terytorium domu. Rozległe i osobne. Terytorium fizyczne, historyczne, cywilizacyjne, kulturowe, duchowe. Dziś brakuje nam podręcznej mapy – która byłaby z nami codziennie – by do wielkości i jakości domu się przedostać. Brakuje nam doświadczenia całości, do której prowadzą już tylko jakieś fragmenty opisów, rozproszone zapisy doświadczeń, odgłosy wspomnień, coraz mniej wyraźne ślady dokonań, rozmyte obrazy i pojęcia, nieporadnie rozrzucone fotografie i pocztówki unoszące miejsca, które oddalają się od nas, wymazując z wyobraźni dom. Pozostają jeszcze zebrane okruchy obserwacji rozpostartej na życie obserwatora, mieszczącej w sobie odniesienia do życia przodków, pozostaje nadwątlona pamięć międzypokoleniowa. Mimo tej fragmentaryzacji w przedziwny sposób przywołana zostaje jakość i osobność Śląska. Książka ta wyrasta z chęci zwrócenia dziedzictwu i wzorowi duchowemu Schlesierland powagi i obecności. To propozycja osobnej, udokumentowanej opowieści o duchowym domu Schlesierland w trzech odsłonach. Najpierw podejmiemy Schlesierland jako świadectwo i testament duchowy. Następnie wnikniemy w Schlesierland poprzez życie Waltera, przemierzającego las i wtajemniczającego się w Naturę i obecność Boga, aby wydobyć swoisty traktat teocentryczny, w którym wybrzmiewają Natura, ζωή [zōē], pokój. Wreszcie wyeksponujemy Schlesierland w odsłonie życia Roberta, w jego dotyku Śląska na wojennym szlaku i w domu, by powołać śląski traktat o braterstwie broni i domu, w którym pobrzmiewają idea Kameradschaft, wojna i tęsknota. Opowieść o ich losie staje się opowieścią o tym, co własne, jednostkowe i osobliwe, co jednocześnie zespolone z Drogą. Na pewno to powieść poskramiająca Historię, afirmująca Życie.