Celem opracowania jest diagnoza poziomu alfabetyzmu zdrowotnego studentów w kontekście ich doświadczeń dotyczących uczestnictwa w szkolnej edukacji zdrowotnej. Alfabetyzm zdrowotny oznacza zdolność do rozumienia, interpretacji oraz krytycznej analizy informacji związanych ze zdrowiem, profilaktyką i leczeniem. Impulsem do podjęcia badań w tym zakresie było przekonanie o kluczowej roli, jaką odgrywają edukacja i socjalizacja zdrowotna w kształtowaniu zdrowia oraz dobrostanu jednostki na każdym etapie życia. Publikacja pełni również funkcję diagnozy praktyki edukacyjnej w obszarze realizacji edukacji zdrowotnej, wskazując na istniejące bariery oraz częsty brak spójności pomiędzy regulacjami prawnymi a realiami funkcjonującymi w codziennej praktyce szkolnej. W związku z powyższym konieczne jest wprowadzenie rozwiązań systemowych, które umożliwią skuteczną, spójną i wieloaspektową realizację edukacji zdrowotnej w polskim systemie oświaty.

Monografia współfinansowana ze środków Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu